مازندران با جلگه‌های سرسبز، کوهستان‌های پربرف، بیشه‌زارها و جنگل‌های هیرکانی در کنار سواحل زیبای دریای کاسپین (دریای خزر)، یکی از پرطرفدارترین استان‌های ایران برای گردشگری به شمار می‌رود.

تاریخچه

بررسی‌های باستان‌شناسی غارهای هوتو و کمربند بهشهر نشان می‌دهد که سکونت انسانی پیش از میلاد مسیح در این منطقه وجود داشته‌است. در کتیبه‌‌ی بیستون نیز از حدود جغرافیایی مازندران و گیلان با نام پتشواریش نام برده شده است.

این منطقه پیش از این «طبرستان» نامیده می‌شد و در قرن هفتم هجری قمری به مازندران تغییر نام داد.

جغرافیا

بلندترین کوه ایران، دماوند، در استان مازندران واقع شده است. این استان با استان‌های گلستان، سمنان و تهران همسایه است و از دریا به کشورهای ترکمنستان، قزاقستان، روسیه و آذربایجان راه دارد.

آب و هوا

آب‌و‌هوای کوهستانی و معتدل خزری بر مناطق مختلف مازندران حکم‌فرمایی می‌کند. شهرهای غربی استان که در همسایگی گیلان قرار دارند، بارندگی بیشتری را تجربه می‌کنند و تابستان‌هایی گرم و زمستان‌های نسبتا سردی دارند. قسمت‌های کوهستانی و ییلاقات تابستان‌هایی معتدل و زمستان‌هایی پربرف و بسیار سرد را می‌گذرانند.

شهرهای استان مازندران

استان مازندران پنجاه و هشت شهرستان دارد که در ادامه تعدادی از آن‌ها را مرور می‌کنیم.

ساری

ساری با قدمتی دیرین، محل تاج‌گذاری آقامحمدخان قاجار بوده است. گردشگرانی که به این شهر می‌روند میدان ساعت ساری را خواهند دید که در هر ساعت صدای زنگش به گوش می‌رسد.

اگر از شهر بیرون بزنید، جاذبه‌های طبیعی زیادی انتظار شما را می‌کشد. برای رسیدن به برخی جاذبه‌ها بیش از 2ساعت از ساری راه در پیش دارید. چشمه‌های پلکانی باداب‌سورت، سد سلیمان تنگه با امکان اسکی روی‌آب و قایق‌سواری، مجموعه‌ی تاریخی فرح‌آباد با آثاری متعلق به دوره‌ی صفوی (مسجد جامع، مدرسه و کاخ جهان‌نما که تنها ویرانه‌های از آن باقی مانده است)، دریاچه‌ی چورِت و میانشه، برج رِسکِت که در قرن پنج هجری ساخته شده است، برخی از جاذبه‌های اطراف ساری را تشکیل می‌دهند.

بابلسر

بابلسر شهری ساحلی است که در منطقه‌ای جلگه‌ای واقع شده است. این شهر توسط رودخانه‌ی بابُلرود به دو قسمت تقسیم می‌شود. روی رودخانه یک پل زیبای فلزی خودنمایی می‌کند که حاصل تلاش مهندسان آلمانی و ایرانی در دوره‌ی پهلوی اول است. در پیاده‌روهای بالای بابلرود، تصویر درختان صنوبر سر به فلک کشیده با شما ماندگار خواهد شد.

تماشای حیات وحش در پارک وحش بابلسر، قایقرانی در بابلرود و بالاخره قدم‌زدن در ساحل بابلسر برخی از تفریحات این شهر هستند.

رامسر

رامسر که نام قدیمش سخت‌سر بوده، غربی‌ترین شهر مازندران است و با رودسر استان گیلان همسایه است. عاملی که بر علاقه‌ی گردشگران به این شهر افزوده است، نزدیکی جنگل و دریاست.

رامسر را به دلیل وجود قله‌های مخروطی، مزرعه‌های چای، باغ‌های مرکبات، شالیزارهای زیبای برنج، آبشارها، مناطق ییلاقی، غارها و چشمه‌ها و بالاخره آب‌گرم‌های معدنی‌اش «عروس شهرهای شمال» می‌نامند.

از جاذبه‌های دیدنی اطراف این شهر، روستای زیبای جواهرده است که علاوه بر طبیعت بکرش، آثار باستانی همچون مسجد آدینه با پیشینه‌ای بیش از ۷ قرن و گورهای گبری را در خود جای داده است.

رامسر تله‌کابینی دارد که از کناره‌ی دریا آغاز می‌شود و به بلندی‌های جنگل می‌رسد.

بوستان صفارود، ییلاق گرسماسر، جنگل زیبای دالخانی با مه غلیظش و دهستان جنت‌رودبار که سرزمین گل‌گاوزبان است، دیگر دیدنی‌های این شهر زیبا هستند.

آمل

آمل اولین پایتخت علویان بوده است. این شهر بیشترین تعداد جاذبه‌های گردشگری استان را در بخش آثار باستانی و طبیعت‌گردی به خود اختصاص داده است. آمل در مرکز مازندران واقع شده است و شغل اصلی ساکنانش را کشاورزی تشکیل می‌دهد. مرکبات، سیب و برنج از مهم‌ترین محصولات آمل هستند.

پارک دهکده طلایی آمل، پل دروازه چشمه و پل معلق برخی دیدنی‌های شهر هستند.

بهشهر

در شرقی‌ترین نقطه‌ی مازندران شهری به نام بهشهر وجود دارد که پیشینه‌اش به دوران میانه‌سنگی می‌رسد.

باغ شاه، غار هوتو، خلیج زیبای میانکاله با درختچه‌های تمشک وحشی و درخت‌های انار، دریاچه عباس‌آباد، پارک جنگلی عباس‌آباد و چشمه عمارت از دیدنی‌هایی هستند که گردشگران هنگام سفر به این شهر از آن‌ها بازدید می‌کنند.

بابل

بابل، شهر بهارنارنج، شهری دانشگاهی است و دیدنی‌های طبیعی و تاریخی بسیاری دارد.

 کاخ و برج سلطنتی، کیجا تکیه، گنجینه، بنای درویش فخرالدین و پل محمدحسن خان از مکان‌های دیدنی داخل بابل هستند.

تنکابن

تنکابن، در غرب مازندران، شهریست که آن را با صدای مرغ‌های دریایی و خیابان‌هایی با درختان نارنج و پرتقال می‌شناسند. دیلم خاصه، فیض و شهسوار نام‌هایی بوده‌اند که این شهر تاکنون به خود دیده است.

غار آبی دانیال، دره‌ی سه‌هزار، جنگل دوهزار، چشمه‌ی آب‌گرم فَلَکدِه و پارک جنگلی چالدَره را در سفر به این شهر و اطراف آن نباید از دست داد.

چالوس

چالوس از معروف‌ترین شهرهای مازندران است و بخش زیادی از این شهرت را از جاده‌ی زیبایش می‌گیرد. این شهر را در قدیم به نام‌های سالوس یا شالوس می‌نامیدند.

جاده چالوس در تمام فصل‌های سال میزبان گردشگرانی است که ممکن است هوس خوردن آش داغ و تماشای زیبایی مسیر، آنها را به این‌جا کشانده باشد. اما خود شهر با جاذبه‌های طبیعی و تاریخی‌اش تابستان‌ها و بهارهای شلوغی دارد.

بسیاری از گردشگران چالوس را با پارک جنگلی نمک‌آبرود و تله‌کابین آن می‌شناسند. تله‌کابین که یکی از مهم‌ترین بخش‌های توریستی این شهر است، امکان صعود به قله‌ی زیبای مدو بن را فراهم می‌کند.

کلاردشت

کلاردشت یکی از معروف‌ترین ییلاقات شمال ایران است که در ۴۸ کیلومتری چالوس قرار گرفته است. در حالی‌که بسیاری از مردم این منطقه به زبان مازندرانی سخن می‌گویند، عده‌ای از ساکنان آن به زبان لَکی و کردی نیز حرف می‌زنند.

زیبایی رویایی جاده‌ی کلاردشت به عباس‌آباد را نمی‌توان از یاد برد. دهکده‌ی مازیچال و اقیانوس ابرهایش از دیگر مکان‌های دیدنی این منطقه است.

نوشهر

نوشهر با نام قدیمی تَجَن، روستایی بود که در زمان قاجار مورد توجه حکومت وقت قرار گرفت و در زمان پهلوی اول با احداث بندرگاه رونق زیادی پیدا کرد.

مردم این شهر زبان مازندارانی را با گویش کجوری حرف می‌زنند.

پارک چنگلی سی‌سنگان با درختان متنوع و انبوهی از شمشادها از قدیمی‌ترین پارک‌های ایران است.

نور

پارک جنگلی نور به آلاچیق‌های چوبی، رستوران و زمین ورزش مجهز است. خانه و آرامگاه نیما یوشیج نیز در روستای یوش –از روستاهای این شهرستان- قرار گرفته است. آب‌گرم لاویج، آبشار آب‌پری، غار کهو و روستای بَلَده و… را نیز نباید از یاد برد.

اقامت‌گاه‌ها

هتل بام سبز رامسر و کلبه‌های جنگلی آن در ارتفاعی حدود هفتصد متر بالاتر از دریا، هتل سالاردره ساری، هتل آپارتمان وستا تنکابن و هتل بزرگ مازندران در رامسر چند نمونه از هتل‌های استان هستند.

کلبه چوبی الیزه در بابل، اقامت‌گاه روستایی شورا در جنت‌ رودبار، خونه‌ی مادربزرگ در بهشهر، جنت رامسر، عاروس ویشه آمل، خونه‌ی مادرجون تنکابن و… از اقامت‌گاه‌های روستایی و بوم‌گردی هستند که گردشگران برای تجربه‌ی زندگی محلی به سراغ آن‌ها می‌روند.

غذاهای محلی

هر استانی غذاهای محلی خودش را دارد و این غذاها طعم‌های جدید و دلپذیری را به مسافران معرفی می‌کنند، مازندران هم از این قاعده مستثنی نیست و مجموعه‌ی گسترده‌ای از غذاهای خوش‌طعم را در مناطق مختلف خود جای داده است.

انار و رب انار نقش خاصی در غذاهای این استان ایفا می‌کنند.

مرغ ترش مازندارنی که با مرغ ترش گیلان متفاوت است و در تهیه‌ی آن از سبزیجات محلی و همچنین گردو استفاده می‌شود، آش کدو، کویی پلا یا کدو حلوایی و برنج که در میان مازندرانی‌ها طرفداران زیادی دارد، خورش سیر انار، بیج‌بیج که از ترکیب گوشت چرخ‌کرده، پیازداغ، سیب‌زمینی و گوجه‌فرنگی تهیه می‌شود، آلو مسما با آلوی مازندرانی، آغوز مسما، باقالا وابیج و کدوبره تعدادی از غذاهای محلی مازندران هستند.

رستوران‌ها

مازندران را با اکبرجوجه‌اش می‌شناسند. شعبه‌ی اصلی اکبرجوجه در گلوگاه قرار دارد و تقریبا در هر منطقه‌ای از مازندران می‌توان شعبه‌ای از آن را پیدا کرد و اطمینان داشت که کیفیت تمام شعبه‌ها یکیست.

رستوران قدیمی برادران و رستوران کشتی که به خاطر نوع پخت ماهی‌اش شهرت دارد در رامسر، رستوران آبادگران نرسیده به چالوس، مجتمع نارنجستان محمودآباد، مجتمع تفریحی میزبان در بابلسر با انواع غذاهای ایرانی و فرنگی، رستوران تمیشون در مسیر نوشهر به نور با فسنجان و مرغ و آلوی مشهورش، حسن‌رشتی نوشهر و کته‌های خوش‌طعم و بویش، برخی از رستوران‌های خوب مازندران هستند که تجربه‌ای متفاوت از سفر به مازندران را برای شما رقم خواهند زد.

صنایع دستی

وجود خاک رس باعث شده ساخت کوزه‌ها و ظرف‌های سفالی در مازندران رونق داشته باشد. گلیم‌بافی نیز از صنایع‌دستی قدیمی این استان است که معمولا با طرح‌های هندسی همراه است. جاجیم‌بافی با طرح‌های خشتی، پنجه‌ای، چهارگل و…، سوزن‌دوزی، نمدمالی، حصیربافی، شمد و ملحفه، منبت‌کاری، رنگرزی و چاپ سنتی، سرامیک سازی و… از دیگر صنایع دستی این استان سرسبز هستند.

سوغات

سوهان کنجدی یا پشت‌زیک از خوراکی‌های خوش‌مزه‌ی این استان است.

 آغوزنون، رشته‌به‌رشته که از ترکیب رشته، گردو، خاک قند، هل و روغن تهیه می‌شود و طرفداران زیادی دارد، قماق که در خانواده‌ی شیرینی‌ها قرار می‌گیرد ولی در پخت آن از شکر استفاده نمی‌شود، برنجک، کماج مخصوص مازندران، نان کوهی یا نان ییلاقی آمل، کلوچه و کوکی، آب‌دندون که بیشتر در آمل طبخ می‌شود، نان قتلمه که مخصوص ماه رمضان است، عسل، انواع مربا، ترشی و لواشک از سوغاتی‌های لذیذ استان مازندران هستند.

آداب و رسوم

جشن تیرگان آمل، جشن ورف‌چال، جشن کشتی لوچو برخی از رسوم شهرهای مختلف مازندران هستند.

در کندلوس مراسم نوروز آداب خاص خود را دارد؛ هنگام حلول سال نو –با استخاره- چند کودک یا نوجوان خانواده را به عنوان مج یا  خوش‌قدم انتخاب می‌کنند. پس از تحویل سال او با یک سینی که در آن قرآن، شیرینی، سبزه و یک ظرف آب قرار دارد -پیش از بقیه- وارد خانه می‌شود و آب را در گوشه‌ی اتاق‌ها می‌ریزد تا سال پربرکتی برای اهل خانه شروع شود.

تاریخچه

ماد بزرگ، ایالت جبال یا عراق عجم سرزمینی است که در زمان‌های دور، استان مرکزی بخشی از آن بوده است. این استان به پایتخت صنعتی ایران مشهور است و سابقه‌اش به دوره‌ی مادها برمی‌گردد. ناگفته نماند که امیرکبیر زاده‌ی هَزاوه از روستاهای این استان است.

جغرافیا

استان مرکزی که همسایه‌ی تهران، البرز، قزوین، همدان، لرستان، قم و اصفهان است، بین دو رشته‌‌کوه البرز و زاگرس قرار گرفته و تنوع زیستی جذابی را در خود جای داده‌است.

آب‌و‌هوا

هم‌جواری با کوه و کویر باعث‌شده این استان آب‌و‌هوایی متنوع و متغیر داشته باشد؛ آب‌و‌هوای نیمه‌بیابانی در شهرهایی مانند ساوه، معتدل کوهستانی در مناطقی مانند اراک و سرد کوهستانی در شهرستان‌هایی مانند شازند.

بدون شک بهترین زمان سفر به این استان از فروردین آغاز می‌شود و تا مهرماه ادامه پیدا می‌کند.

شهرهای استان مرکزی

اراک

وجود کارخانه‌های متعدد ماشین‌سازی، پتروشیمی، آلومینیوم‌سازی، لوله‌سازی و قطعات ماشین این شهر را به شهری صنعتی تبدیل کرده است، با این وجود اراک با تاریخچه‌ای کهن و طبیعتی بکر، مقصد مناسبی برای گردشگران است.

حمام چهارفصل که در فهرست آثار ملی ثبت شده و اکنون به موزه‌ی باستان‌شناسی و مردم‌شناسی اراک تبدیل شده است، بازار سرپوشیده‌ی اراک که به خاطر معماری متقارن و هندسی‌اش مشهور است و مقبره‌ی شاه غریب از مکان‌ها و جاذبه‌های دیدنی‌ای هستند که در سفر به اراک نباید بازدید از آنها را از دست داد.

از دیگر مکان‌ها و جاذبه‌های دیدنی اراک می‌توان به مدرسه‌ی سپهداری اشاره کرد که بزرگ‌ترین گنبد آجری در بافت قدیمی شهر است و در دوره‌ی قاجار -به سبک معماری دوره‌ي صفویه- ساخته شده است.

برج شیشه یا ارگ حکومتی اراک، پارک جنگلی شهید باهنر، بقعه‌ي پیر مراد و بقعه‌ی هفتادودو تن و… دیگر مکان‌های دیدنی این شهر هستند.

شازَند

شازَند که همسایه‌ي لرستان و همدان است آب‌و‌هوایی کوهستانی دارد و چشمه‌های خروشان زیادی را در خود جای داده است. این شهر میزبان گردشگرانی است که برای دیدن چشمه‌ی سراب عباس‌آباد و چشمه‌ی کیخسرو و دیدنی‌های دیگر به این مکان می‌آیند.

محلات

محلات، به جز آتشکده‌ی آتشکوه که از دوران ساسانیان باقی مانده، سد باستانی نیم‌وَر و پل تاریخی باقرآباد را در خود جای داده که قدمت‌شان به دوران قاجار بازمی‌گردد. از دیگر جاذبه‌های پرطرفدار محلات، بوستان سرچشمه و چنارهای کهن‌سالش است. یکی از چنارهای این منطقه قدمتی دوهزارساله دارد.

محلات سرزمین آب‌گرم و مهد گل است.  چشمه‌های آب‌گرم که حدودا در ۱۵ کیلومتری این شهر قرار گرفته‌اند هر سال گردشگران زیادی را به این شهر می‌کشانند.

در دهکده‌ی گل و گیاهان زینتی این شهر که در فضایی به وسعت ۱۱۰ هکتار برپا شده است، می‌توان هر گلی را که  در محدوده‌ی خیال بگنجد دید، بویید و خرید.

ساوه

محصول اصلی شهر ساوه که قدمتش را به دوره‌ی ساسانی نسبت داده‌اند، انار و طالبی است. از محصولات جانبی وابسته به انار که در این شهر به‌وفور یافت می‌شود، می‌توان به رب انار و لواشک اشاره کرد.

چشمه بالِقلو، مسجد جامع ساوه، شهر زیرزمینی آوه، آبشار فصلی هندس و مسجد سرخ از دیدنی‌های این شهر هستند.

اقامت‌گاه‌ها

هتل امیرکبیر، هتل زاگرس و هتل پیام در اراک مکان‌های مناسبی برای اقامت گردشگران به حساب می‌آید. اقامت‌گاه‌های بوم‌گردی خانه نخجیر در نراق، میرزا تقی‌خان امیرکبیر در اراک (روستای هزاوه)، آتشکده‌ی کهن در محلات و شهبازان در شازند برخی از اقامت‌گاه‌های محلی این استان را تشکیل می‌دهند. مجتمع جهانگردی آب‌گرم محلات و هتل‌های استان را باید به این اقامت‌گاه‌ها اضافه کرد.

غذاهای محلی  استان

خورش فسنجانی که با کشک تهیه می‌شود، آش شیر، کباب ته‌تالی (تتالی) یا همان کباب‌تابه‌ای، آش خیار، آب‌گوشت دودار، آش ترخینه با شکمبه، گوشتابه‌ی اراک، شفته یا کوفته اراکی، کوفته تفرشی، آش گندینه، پتله پلو و… را نباید از دست داد.

رستوران‌ها

رستوران مکث، رستوران سنتی کوهستان، کوه نور، قزل‌پارک، هدهد صبا، ایزی‌دیزی، گلباران و کارن تنها چند رستوران از رستوران‌های بی‌شمار این استان‌ هستند.

صنایع دستی

فرش دستباف استان مرکزی، گلیم ساوه که سابقه‌اش به دوران صفویه برمی‌گردد، مسگری، رفوگری، رنگرزی، گیوه‌دوزی،کنده‌کاری و قلمزنی روی چوب، منبت‌کاری، معرق، خراطی و پیکرتراشی از صنایع دستی‌ایست در این استان طرفداران زیادی دارد.

سوغات

از میان سوغاتی‌های این استان –به‌جز صنایع دستی- نام نان فطیر و انار ساوه در رتبه‌ی اول قرار دارد. پس از آن نوبت به ترخینه می‌رسد که می‌توان آن را از شهرهای مختلف استان تهیه کرد.

گوش‌فیل اراک، فرش ساروق، جوزغند (شیرینی سنتی نراق)، انگور روستای هزاوه، گیوه‌ی سنجان، عسل مرغوب خمین و بالاخره گل‌های محلات بهترین سوغاتی‌هایی هستند که می‌توان از استان مرکزی به یادگار برد.

آداب و رسوم

مراسم زیادی در مناسبت‌های مختلف در شهرها و روستاهای استان مرکزی برگزار می‌شود که برخی از آن‌ها عبارتند از: مراسم اهواهو روستای خورخه، جشن کوسه‌ي ناقالدی و جشن اولین برف زمستان که در بیشتر شهرهای استان برگزار می‌شود، مراسم باران‌خواهی تفرش، مراسم نخل‌گردانی عاشورا در تفرش و بیل‌گردانی نیم‌ور.

مراسم بیل‌گردانی در دسته‌ی جشن‌های پهلوانی قرار می‌گیرد و زمانش به فصل زراعت در بهار برمی‌گردد. مردان نیم‌ور نهر بزرگ نیم‌ور را لایروبی می‌کنند و در پایان این فعالیت که حدودا یک ماه طول می‌کشد، پس از رسیدن آب نهر به اولین انشعاب، جشنی سنتی را که حال‌و‌هوایی پهلوانی دارد برگزار می‌کنند که در فهرست میراث معنوی ایران ثبت شده است.

لرستان سرزمین چشمه‌ها، سراب‌ها، تالاب‌های متعدد و آبشارهاست و در غرب ایران قرار گرفته است. از اهمیت تاریخی آن همین بس، که در موزه ملی ایران، تنها استانی است که یک بخش از چهار بخش موزه را به خود اختصاص داده است.

تاریخچه

یافته‌های باستان‌شناسی، استان لرستان را یکی از اولین سکونت‌گاه‌های انسان معرفی می‌کنند. مادها و پس از آن سکاها اولین اقوامی بودند که در این منطقه ساکن شدند.

مردم لرستان به گویش‌های مختلف لری –لری بختیاری، لری خرم‌آبادی و گویش مخصوص بروجرد- سخن می‌گویند. بخشی از استان هم به زبان لَکی حرف می‌زنند.

جغرافیا

سرزمین کوهستانی لرستان با استان‌های همدان و مرکزی از شمال، اصفهان از شرق، خوزستان از جنوب و کرمانشاه و ایلام از غرب همسایه است. مرز باریکی در جنوب شرقی نیز آن را به چهارمحال‌و‌بختیاری وصل می‌کند.

درختان نارون، بلوط، بادام و گردو در این استان بسیار دیده می‌شود. سراسر لرستان را رشته کوه زاگرس در بر گرفته است. اشترانکوه، گرین، قالی‌کوه، چهل‌نابالغان برخی از کوه‌های این استان را تشکیل می‌دهند.

لرستان که ۲۰درصد آب‌های کشور را در خود دارد، یکی از استان‌های پر آب کشور به شمار می‌رود.

آب و هوا

آب‌و‌هوای استان متغیر است و آن را چهارفصل می‌نامند. به عنوان مثال وقتی شمال لرستان برفیست، در جنوب آن هوایی بارانی و نه‌چندان سرد حکمفرمایی می‌کند. خرم‌آباد که مرکز این استان است آب‌و‌هوایی معتدل دارد، بهارش از اسفند آغاز می‌شود و تابستانی زودرس دارد که از اردیبهشت پدیدار می‌شود.

بهار و مخصوصا اردیبهشت از بهترین زمان‌های سفر به این منطقه است.

شهرهای استان لرستان

برخی از شهرهای مهم لرستان عبارتند از: خرم‌آباد، بروجرد، دورود، کوهدشت، الیگودرز، پلدختر و الشتر.

خرم‌آباد

خرم‌آباد شهری با تاریخی کهن است. این شهر در عصر ساسانی اهمیت بسیاری داشته است. روایت‌ها حاکی از آن است که خرم‌آباد در تمدن ایلامی به نام خایدالو شهرت داشته است و بعدها شاپور دوم ساسانی شهر شاپورخواست را روی خرابه‌های این شهر ساخته است.

خرم‌آباد شهر رنگ‌هاست؛ زنان جوان لر لباس‌ها و سربندهایی با رنگ‌های زنده می‌پوشند و سالمندان طرح‌های ساده و سربندهای سیاه و سفید را انتخاب می‌کنند. کت مخلمی‌ای که زنان روی لباس‌شان می‌پوشند و کُلَنجَه نام دارد، با یراق‌دوزی و نواردوزی تزئین شده است. لباس مردان ساده‌تر است و پیراهن‌شان اغلب از کرباس سفید است.

قلعه‌ی فلک‌افلاک، مناره‌ی آجری، گرداب سنگی، بام لرستان، پل شاپوری، پارک جنگلی مخمل‌کوه، دریاچه‌ي کیو، پارک جنگلی شورآب، سنگ‌نبشته‌ی خرم‌آباد، مقبره‌ی زید‌ابن علی، بقعه‌ی شجاع‌الدین خورشید و آبشارهای متعدد مانند آبشار نوژیان، آبشار سرکانه، آبشار افرینه، آبشار وارک، برخی از دیدنی‌هایی هستند که گردشگران را به این شهر می کشانند.

بروجرد

بروجرد دومین شهر پرجمعیت لرستان است. بروجرد هم مانند خرم‌آباد تاریخی کهن دارد. شهر زمستان‌هایی پربرف و تابستان‌هایی معتدل دارد. بروجرد شهری صعنتی و بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی ورشو در کشور است.

تپه‌ی قرق که یکی از کهن‌ترین آثار باستانی شهر است و بنا به برخی روایت‌ها پیشینه‌اش به عصر نوسنگی برمی‌گردد، منطقه‌ی گلدشت، مسجد جامع، مسجد سلطانی، امامزاده جعفر، خانه‌ی تاریخی کمال‌الدین طباطبایی که به موزه تبدیل شده است، خانه‌ي مصری، ارگ بروجرد، تپه‌ی چغا، پل قلعه‌ي حاتم، بوستان فدک، باغ پرندگان و روستای کرکی خان برخی از دیدنی‌های این شهر قدیمی را تشکیل می‌دهند.

دورود

دورود در شرق استان لرستان، معادن سنگ زیادی را در خود جای داده است. راه‌آهن سراسری کشور از این شهرستان بسیار زیبا عبور می‌کند و همین مسئله گردشگران زیادی را به این منطقه جذب می‌کند. دامپروری، کشاورزی و صنایع و کارخانه‌ها از وسایل امرار معاش ساکنان این شهر هستند.

آبشار بیشه، آبشار وقت ساعت، دریاچه‌ی گهر، تفرجگاه باباهور، رود سزار، آبشار دره‌ی اسپر، دشت لاله‌های واژگون رزستان دورود، کوه پریز، کوه قارون، تالاب ازگن، غار منو و غار مرده از دیدنی‌های جذاب این شهر هستند.

کوهدشت

نقاشی‌های دوازده‌هزارساله‌ی غار میرملاس و نقش‌های غار هومیان و دیگر آثار کشف‌شده در این منطقه، قدمت کوهدشت را به سالیان بسیار دور نسبت می‌دهند. در نوشته‌های حمدالله مستوفی از این شهر به نام کوزشت یاد شده است. کشاورزی و دامداری شغل اصلی مردم کوهدشت است.

شهر حدود ۳۳۰ اثر تاریخی ثبت‌شده‌ی ملی دارد؛ معبد سرخ دم لری، معبد سرخ دم لکی، قلعه‌ی زاغه، قلعه‌ی کوهزاد، قلعه‌ی چنگری، نقش‌های صخره‌ای هومیان و میرملاس و غار بتخانه برخی از این آثار هستند.

منطقه‌ی جنگلی بلوران، دره‌ي سرطرحان، منطقه‌ی سد هاله و تنگه‌ی شیرز ار مکان‌های دیدنی طبیعی کوهدشت به حساب می‌آیند.

الیگودرز

الیگودرز با آب‌و‌هوایی سرد و کوهستانی در شرق استان قرار گرفته است. براساس یک روایت نام این شهرستان از ترکیب آل و گودرز به وجود آمده است؛ خاندان گودرز. در این روایت پیشینه‌ی مردم الیگودرز، به گودرز پهلوان شاهنامه می‌رسد.

الیگودرز به شهر لاله‌های واژگون و آبشار مشهور است. برخی از دیدنی‌های شهر عبارتند از: آبشار آب سفید، آبشار چکان، دشت لاله‌های واژگون، دریاچه‌ی شط تمی، قالی‌کوه، شیرهای سنگی، آبشار و دره‌ی چکان و کوه تمندر.

پل دختر

این شهرستان در جنوب استان واقع شده است و نامش را از پل باستانی و محکمی می‌گیرد که در زمان ساسانیان بناشده است.

غار کلماکره، تالاب‌های متعدد، پل دختر، پل گاومیشان، مقبره‌ی حیات‌الغیب، غار کوگان، جنگل‌های بلوط و رودخانه‌ی کشکان تنها برخی از دیدنی‌های شهر هستند.

اقامت‌گاه‌ها

هتل رنگین‌کمان و هتل عطر در خرم‌آباد، هتل زاگرس و هتل امیرکبیر در بروجرد، هتل آسمان الیگودرز، هتل ایران‌زمین شهرستان دورود و هتل آزادی کوهدشت برخی از هتل‌های این استان را تشکیل می‌دهند.

اقامت‌گاه‌های بوم‌گردی گلچهران در بروجرد، اقامت‌گاه بوم‌گردی شهید رجایی در کیلومتر ۴۵ آزادراه پل زال و در مسیر خرم‌آباد به اندیمشک و اقامت‌گاه بومگردی ریتون سام الیگودرز مناسب تمام کسانیست که می‌خواهند در سفرشان  به این استان، حال‌و‌هوایی محلی را تجربه کنند.

غذاهای محلی

لرستان سرزمین کباب است، وجود دام‌های بسیار در این منطقه باعث‌شده گوشت به غذای اصلی ساکنان آن تبدیل شود. آن‌طور که می‌گویند کباب مشهور این استان در بروجرد یافت می‌شود و پس از آن نوبت به خرم‌آباد و دورود می‌رسد.

آش ترخینه، خوئک و جگروَز، چزنک رغو که نوعی نان روغنیست که از نان فطیر و روغن حیوانی به نام رغو تهیه می‌شود، آش کلونک الیگودرز، آش شله ماش دورود، آش گوشت خرم‌آباد، شامی کوو، خورش کلیه ترش یا قلیه ترش، سغدو، دلمه‌ی برگ مو بروجرد، آش پرشکه، آبگوشت دوگوله دودار، پرتله که آشی مخصوص مراسم مذهبیست، گوله‌ریزه یا همان خوراک گوشت قلقلی و بالاخره خورش سیب درختی را در سفر به این استان باید چشید و طعمش را به‌خاطر سپرد.

بستنی سنتی بروجرد هم از آن خوراکی‌هاییست که نباید از دست داد!

رستوران‌ها

کبابی رضایی، رستوران پدرسالار و جوجه کباب سنتی حاج شفیع برای خوردن کباب و جوجه‌کباب در بروجرد مکان‌های مناسبی هستند.

رستوران قدیمی شمشاد در خرم‌آباد ماهیچه‌های خوش‌طعمی سرو می‌کند. رستوران‌های زعفران طلایی و رنگین‌کمان هم از رستوران‌هایی هستند که گردشگران به سراغ‌شان می‌روند.

سفره‌خانه‌های آلاچیق در خرم‌آباد، فیل‌وفنجان در بروجرد و شقایق در الیگودرز مناسب افرادیست که می‌خواهند به سفره‌خانه بروند.

صنایع دستی

صنایع دستی استان لرستان در سه گروه عشایری، روستانی و شهری قرار می‌گیرند. در این میان تولیدات عشایری بیشتر به مصرف خانواده می‌رسد و کم‌تر به بیرون عرضه می‌شود. با این‌حال صنایع دستی عشایری عبارتند از: قالی و گلیم، سیاه‌چادر، هور و هور اسبو.

رنگرزی، جاجیم‌بافی و قالی و گلیم هم از صنایع دستی روستایی هستند.

نمدمالی، ورشوسازی، قلم‌زنی و خراطی از دیگر صنایع دستی این استان هستند.

سوغات

عسل، روغن حیوانی دلفان، نان ساجی و شیرینی آردی خرم‌آباد، نان شیرمال و حلوا ارده‌ی بروجرد، کلوچه‌ و سمنوی بروجرد، برساق، کاک و انواع حلوا تعدادی از سوغاتی‌های خوش‌طعم لرستان هستند.

آداب و رسوم

از موسیقی و رقص زیبای لری که بگذریم به آداب و رسومی می‌رسیم که در مکان‌های مختلف استان دیده می‌شوند.

خانه‌تکانی یا در گویش لری گردیله، در این استان آداب و رسوم خود را داشته است. در قدیم مردم از روز اول اسفند با کاسه‌ای آب، چراغ و یک جلد قرآن به استقبال خانه‌تکانی می‌رفتند.

نوروزخانی هم در زمانی که هنوز خبری از رادیو و تلویزیون نبود در این استان باب بوده است؛ افراد باسواد سوار بر اسب در روستاها و شهرها می‌گذشند و آمدن نوروز را با خواندن اشعاری نوید می‌دادند.

الفه و برات، چهل‌منبر روز تاسوعا -از آیین‌های محرم و آیین شب یلدا از دیگر رسوم قدیمی این استان هستند.

مذهب مردم لرستان شيعه جعفري است و گروهي نيز كه به اهل حق معروفند و داراي اعتقادات و آداب و رسوم مخصوص به خود مي‌باشند در شهرهاي نورآباد و كوهدشت زندگي مي‌كنند.
گويش مردم لرستان بيشتر لري،‌ لري بختياري و لكي است. لكها بيشتر در نورآباد، الشتر، كوهدشت و بخش چغلوندي بسر برده و لرها در بالاگريوه و كوهدشت و اطراف خرم‌آباد و لرهاي بختياري در اليگودرز، ازنا و دورود سكونت دارند.

کاوش در میراث غنی فرهنگی و زیبایی طبیعی

کردستان یکی از استان‌های ایران است که با وجود آب و هوای سردش، مردمانش دلی گرم دارند و میزبانی‌شان زبانزد است. معنای لغوی کلمه “کردستان” به معنای سرزمین کُردیان است و برای اولین بار در دوران سلجوقیان به طور رسمی به کار رفته است. پایتخت و بزرگ‌ترین شهر این استان سنندج است که شهری با تاریخ و فرهنگ غنی است.

 

 تاریخچه استان

پیشینه‌ی سرزمین کردستان به زمان مادها برمی‌گردد. در سال ۱۳۳۷ این استان به شکلی که امروز می‌شناسیم –با شهرهای سنندج، قروه، گروس و سقز- تشکیل شد و اکنون پس از آخرین تقسیمات کشوری دارای ده شهرستان است؛ بانه، بیجار، سقز، سنندج، قروه، مریوان، دیواندره، کامیاران، سروآباد، دهگلان.

 

جغرافیا

استان کردستان در کوهستان‌های زاگرس واقع شده است. این استان دارای مساحتی برابر با حدود ۲۹،۱۳۷ کیلومتر مربع است و از جنوب با استان‌های کرمانشاه و لرستان، از شرق با استان کرمانشاه، از شمال با استان آذربایجان غربی و از غرب با عراق هم‌مرز است.

کردستان سرسبز از شمال به استان‌های آذربایجان غربی و زنجان، از شرق به همدان و بخشی از زنجان، از جنوب به کرمانشاه و از غرب به عراق می‌رسد و مردمش به زبان کردی سخن می‌گویند، ناگفته نماند که در بخش‌هایی از این استان مردم به زبان آذری نیز حرف می‌زنند.

کردستان جنگل‌های زیادی دارد که بیشترشان در اطراف بانه و مریوان پراکنده شده‌اند. این جنگل‌ها انواع بلوط و درختان دیگر را در خود جای داده‌اند.

 

آب و هوا

استان کردستان به دلیل واقع شدن در منطقه‌ای کوهستانی و تحت تأثیر آب و هوای مدیترانه‌ای، در بهار و تابستان آب‌و‌هوایی خنک و معتدل دارد؛ بارندگی فصل بهار و بارش برف سنگین زمستانی به دلیل همین توده‌های هوای گرم و مرطوب مدیترانه‌ای است.

فصل‌های بهار و تابستان با میانگین دمای ۲۲ تا ۲۵ درجه‌ی سانتی‌گراد زمان مناسبی برای سفر به شهرهای این استان است. با این‌حال دوستداران طبیعت برفی همیشه می‌توانند در زمستان به شهرهای کردستان سفر کنند.

 

شهرهای استان کردستان:

شهرهای استان کردستان دارای تاریخ و فرهنگ غنی، جشن‌ها، صنایع دستی متنوع و جاذبه‌های دیدنی متعددی هستند. ، شهرهای این استان با طبیعت بکر و جاذبه‌های دیدنی و فرهنگ محلی خاص خود، مقصدهای منحصربه‌فردی برای گردشگران هستند. برخی از این شهرها عبارتند از:

سنندج

شهر سنندج مرکز استان کردستان و در میان رشته‌کوه‌های زاگرس و کوه آبیدر قرار گرفته است. شهر آب‌و‌هوایی سرد و تقریبا خشک دارد. قدمت آن را به پیش از میلاد مسیح نسبت می‌دهند. در زمان صفویه دژی در سنندج بنا شد و آبادانی از همان زمان در این منطقه آغاز و در زمان قاجار به اوج خود رسید. براساس نوشته‌های تاریخی نام شهر هم از همان دژ زمان صفویه یعنی «سنه‌دژ» برگرفته شده است.

وجود مسجدهای بی‌شمار در شهر باعث شده سنندج به شهر مساجد یا مناره‌ها مشهور شود.

برخی از جاذبه‌های دیدنی سنندج عبارتند از: مسجد جامع سنندج، مجموعه پارک تفریحی آبیدر، بازار سنندج، خانه‌ی کرد یا عمارت آصف، چهارباغ و عمارت خسروآباد، عمارت وکیل، عمارت مشیردیوان، حمام خان، امامزاده هاجر خاتون، امامزاده پیر عمر و دشت دهگلان.

 

بانه

بانه در غرب کردستان سرزمین جنگل‌های بلوط است و البته جز آن درخت‌های گردو، گلابی وحشی، زالرالک و مازو را می‌توان دید. نام شهر از «بان» کردی به معنای بام گرفته شده که به ارتفاعات و موقعیت بانه اشاره می‌کند. بانه را به دلیل بازارهای مرزی‌اش می‌شناسند اما این شهر مکان‌های دیدنی زیادی نیز دارد؛ دشت‌ها و جنگل‌ها، غار سنگی حسین کوهکن که مردی با همین نام آن را ساخته است، غار شوی، کوه آربابا، پارک‌های کوهستانی دوکانان و پیرمراد، روستای هفتاش، روستای شوی، روستای مامال، روستای سبدلو، روستای نژو، روستای نجنه علیا و انواع مراکز خرید و پاساژها و… بسیاری مکان‌ها و جاذبه‌های دیگر را می‌توان در سفر به این شهر بازدید کرد.

 

مریوان

این شهر که در مسیر تیسفون به تخت‌سلیمان قرار داشته است، در زمان اشکانیان و ساسانیان مرکز توجه بسیار بوده و امروزه هم یکی از شهرهای مهم استان کردستان است. در مورد اسم این شهر روایت‌های مختلفی وجود دارد از جمله این که مریوان زمانی محل تولید محصولات جنگلی مانند کتیرا و گز درختی بوده و مردمانی از اهل مرو برای تجارت و خرید این محصولات به منطقه می‌آمده‌اند و بعد در همین جا ساکن شده‌اند و نام‌ مرویان روی این شهر گذاشته شده و به مرور زمان تغییر کرده است. برخی نیز می‌گویند وجود مرغابی‌های دریاچه‌ی زریوار باعث شده شهر را مراویان یا جای مرغابی بخوانند. مراوی در زبان کردی به مرغابی گفته می‌شود.

برخی جاذبه‌های دیدنی شهر عبارتند از: دریاچه‌ی زریوار که بزرگ‌ترین دریاچه‌ی آب شیرین کشور است، مجتمع پارک ساحلی زریوار، دشت بیلو، بازارچه‌ی مرزی مریوان، منطقه‌ی تفریحی قمچیان، روستای کانی‌سانان، قلعه‌ی ایمام یا قلعه‌ی مریوان، پل تاریخی گاران، کوه چهل‌چشمه، تفرجگاه ملاقوبی، حنگل‌های مریوان، اورامانات تخت، روستای درکی، کوه کانی چرمه، کوه سناسره، کوه میانه، کوه پیازه، سنگ‌نوشته‌ی اورامانات، کوه تخت و اماکن مذهبی و…

 

سقز

نام سقز -که در شمال کردستان واقع شده است- از قوم سکاها برگرفته شده که در زمان مادها زندگی می‌کردند.

غار کرفتو، مسجد شیخ مظهر، تکیه بابا شیخ، شهر بازی پاپتوس، آرامگاه حاج حکیم نیلوفری، رودخانه‌ي سقز، دریاچه‌ی سد شهید کاظمی، مسجد شیخ حسن مولانا، قرآن تاریخی شیخ حسن مولانا، مسجد دومناره، حمام حاج صالح، قلعه‌ی باستانی زیویه، بازار مرزی بسطام، روستای تاریخی ترجان، منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی عبدالرزاق برخی از مهم‌ترین دیدنی‌های شهر هستند که گردشگران را به سقز دعوت می‌کنند.

پیست اسکی سقز هم برای کسانی که سفرهای زمستانی و برفی را ترجیح می‌دهند، مکان تفریحی مناسبی است.

 

بیجار

قدمت بیجار به پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد و همسایگی با زنجان و آذربایجان غربی باعث شده بیشتر مردم بیجار به زبان ترکی سخن بگویند. شهر یکی از مراکز تولید گندم کشور است و به آن انبار غله باختر نیز می‌گویند.

رود سیروان، دشت بیجار، برج آجری اوشقون بابا، چشمه آب تلخ، قلعه قمچقای، منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی بیجار، برجی ینگی ارخ، برج اوچ گنبدخان، پل گل قشلاق، پل صلوات‌آباد، پل قجور، امامزاده عقیل، تپه سراب گرگین، تپه چغا، تپه قلعه، تپه قبا سرخ، مسجد خسروآباد گروس، قلعه قدیمی، قلعه بانو، امامزاده حمزه عرب، مقبره‌ی صاحبه خاتون، مقبره سید مسیب سید شکر، حمام یاسوکند، امامزاده خضر، چال تپه، چهارباغ گروس، بازار سنتی بیجار، پیست اسکی نسار و روستاهای کوچک و بزرگ بسیار این منطقه، از عوامل شهرت این شهر هستند.

دیدنی‌های کردستان کم نیست؛ چشمه‌ی باباگرگر، منطقه‌ی حفاظت‌شده‌ی بدر و پریشان، پل فرهادآباد، آبشار سنگین‌آباد، غار و صخره‌های تاریخی فرهادتاش، دریاچه‌ی سراب کوثر، تپه‌های باستانی، مسجد دارالاحسان، دشت قروه، کوه پنجه‌علی، کوه حسین‌بک، حمام قصلان در قروه، روستای پالنگان کامیاران، دشت کامیاران، دشت امیرآباد و چشمه‌ی آب معدنی گواز کامیاران،  آبشار گویله در مسیر مریوان به سقز، کوه آوالان، رود سیروان و بسیاری تپه‌ها، کوه‌ها و اماکن مذهبی در این استان هستند که می‌توانند به مذاق گردشگران مختلف خوش بیایند.

 

اقامت‌گاه‌ها

در استان کردستان، هتل‌ها و مهمانسراهای جهانگردی به عنوان مکان‌های مناسبی برای اقامت مسافران و گردشگران وجود دارند. همچنین اقامتگاه‌های بوم‌گردی نیز محبوبیت زیادی در این استان دارند. برخی از اقامتگاه‌ها و رستوران‌های معروف در استان کردستان عبارتند از:

• اقامت‌گاه بوم‌گردی واران روستای گلین
• اقامت‌گاه بوم‌گردی تیشک در روستای دولاب
• اقامت‌گاه بوم‌گردی ژین
• اقامت‌گاه بوم‌گردی میرزا سعید اوباتو در دیواندره
• اقامت‌گاه بوم‌گردی نشینگه بنار در مریوان

مکان‌های مناسبی برای تجربه‌ی زندگی روستایی و بهره‌مندی از فضای سنتی کردستان به شمار می‌روند.

 

مکان‌های گردشگری

با توجه به اینکه استان کردستان دارای مکان‌های تاریخی فراوانی است، پیشنهادات بسیاری برای گردشگری وجود دارد. در زیر، برخی از مهم‌ترین مکان‌های تاریخی در استان کردستان را برای شما لیست کرده‌ایم:

.۱ دهکده پالانگان

دره‌های زیبای کردستان می‌تواند میزبان گردشگران علاقه‌مند به تاریخ باشد. دهکده پالانگان یکی از مقاصد مهم در این زمینه است. این دهکده به خاطر معماری پله‌ای خود معروف است، جایی که هر خانه به عنوان سقف خانه زیرین خود عمل می‌کند. این سبک معماری منحصربه‌فرد، پالانگان را در فهرست موقعیت اولیه میراث جهانی یونسکو قرار داده است.

۲. مسجد جامع قروه

مسجد جامع قروه، نشانگر تاریخی مهم در استان کردستان است. این مسجد در دوره سلجوقیان ساخته شده است و ویژگی‌های معماری شگرف، کارهای سفال آن، و تزئینات زیبا با حکاکی هنری خود را به نمایش می‌گذارد. این ساختمان، شاهکاری از تاریخ اسلامی این منطقه است.

۳. قلعه سلماس

قلعه سلماس، یکی از قدیمی‌ترین قلعه‌های ایران است که در استان کردستان واقع شده است. این قلعه در دوره ساسانیان ساخته شده است و در دوره اسلامی به مرکزی برای برگزاری جلسات سیاسی تبدیل شد.

۴. مجموعه تاریخی و فرهنگی سنندج

مجموعه تاریخی و فرهنگی سنندج، یکی از جاذبه‌های تاریخی این شهر است. این مجموعه شامل موزه ملی کردستان، کتابخانه عمومی، محوطه‌ی سنتی و باغ شهری است.

۵. قلعه روزبهان

قلعه روزبهان، یکی از مکان‌های تاریخی مهم در استان کردستان است که در نزدیکی شهرستان بیجار واقع شده است. این قلعه در دوره صفویه ساخته شده است و در دوره قاجاریه نیز بهبودیافته است.

این تنها چند نمونه از مکان‌های تاریخی در استان کردستان هستند. با توجه به تنوع فراوان مکان‌های دیدنی در این استان، پیشنهاد می‌شود قبل از سفر، اطلاعات بیشتری درباره‌ی این مکان‌ها و سایر مکان‌های تاریخی در استان کردستان جمع‌آوری کنید و برنامه‌ریزی دقیقی برای بازدید از آن‌ها داشته باشید. در ضمن، قبل از سفر حتماً به شرایط جوی و شرایط راه‌های ارتباطی در منطقه توجه کنید.

 

غذاهای محلی

درباره‌ی غذاهای محلی استان کردستان، برخی از غذاهای خوشمزه شامل شلکینه، قایرمه، خورش ریواس، خورش تره‌کردی، آش پرپوله، برونشین، آش سه‌نگه سیر، آش دانه‌کولانه، که‌لانه، آش عدس بلغور، آش دوغ کردی، آش دوغین، آش هالاو و ساوار می‌باشند.

غلاف‌های نخود هم که روی چرخ دستی فروخته می‌شوند از تنقلات خوش‌مزه‌ی بانه و برخی مناطق دیگر هستند.

 

رستوران‌ها

همچنین می‌توانید در رستوران‌های معروفی مانند رستوران صدف و زیتون در سقز، رستوران مروارید، رستوران جهان‌نما و رستوران و سفره‌خانه‌ی آبیدر در سنندج از غذاهای محلی لذیذ لذت ببرید.

دکه‌های زیادی در بانه و شهرهای دیگر سیب‌زمینی و تخم‌مرغ تنوری می‌فروشند. فروشندگان آن را با سبزی‌خوردن لای نان تافتون می‌پیچند و مناسب گردشگرانی است که به دنبال تجربه طعم واقعی غذاهای محلی هستند.

 

صنایع دستی

صنایع دستی در استان کردستان شامل قالی‌بافی در شهرهای بیجار، بوکان، سنندج و افشار است. علاوه بر آن، فعالیت‌هایی مانند گلیم‌بافی سنه، نازک‌کاری روی چوب، ساخت کلاش (گیوه) و ساخت ابزار و آلات موسیقی نیز در این استان انجام می‌شود.

 

سوغات

سوغات‌های محلی استان کردستان شامل مواردی مانند نان شیرمال بیجار، کماج و حلوا سوهانی بیجار، تخمه بوداده سقز، شیرینی‌های سنتی مثل بادام سوخته، شیرینی کنجدی گزانگبین و شکری، برساق، سقز، عسل و روغن طبیعی، نان برنجی، کاک، باسلوق، خشکبار و مویز می‌باشند. این موارد را می‌توان از شهرها و مناطق مختلف استان کردستان تهیه کرد.

 

آداب و رسوم

استان کردستان محل زندگی یک فرهنگ کردی پویا است که قرن‌هاست که در حال شکوفایی است. مردم کرد به خاطر سنت‌های غنی، موسیقی، رقص و فولکلور منحصربه‌فرد خود شناخته می‌شوند. در هنگام بررسی منطقه، شما فرصت خواهید داشت تا لباس‌های سنتی کردی را ببینید، غذاهای اصیل کردی را تجربه کنید و با مردم مهمان‌نواز و دوست‌دار این منطقه که فرهنگ و تاریخشان را با افتخار حفظ می‌کنند، در تعامل باشید.

رقص کردی به عنوان ویژگی مهم این استان شناخته می‌شود. علاوه بر آن، مراسم‌هایی مانند میرنوروزی، کوسه‌گردی و میرمیرین (امیربهادری) در گذشته در کردستان انجام می‌شدند. مراسم سمنوپزان نیز هنوز هم در برخی روستاها برگزار می‌شود. مراسم پیر شالیار که قدمتی هزارساله دارد، هر سال در اورامان‌تخت برگزار می‌شود و در این مراسم قربانی گاو و گوسفند صورت می‌پذیرد و غذای نذری پخش می‌شود. آرامگاه پیر شالیار نیز در این منطقه قرار دارد و این مراسم به مناسبت سالگرد عروسی پیر شالیار انجام می‌شود.

 

پرسش و پاسخ های متداول:

بهترین زمان برای سفر به استان کردستان چه زمانی است؟

ج: بهترین زمان برای بازدید از استان کردستان در بهار (آوریل تا ژوئن) و اواخر تابستان (سپتامبر تا اوکتوبر) است. هوا در این فصول ملایم است و آسمان صاف، بنابراین برای گردشگری، رفتن به طبیعت و کاوش مناسب است.

چه مسیرهای برای سفر به استان کردستان وجود دارد؟

ج: استان کردستان از طریق شبکه‌های جاده‌ای، هوایی و راه‌آهن به خوبی متصل است. فرودگاه سنندج، فرودگاه این استان است که پروازهای داخلی از شهرهای مختلف در آن تردد می‌کند. علاوه بر این، می‌توانید با اتوبوس یا قطار از شهرهای بزرگ ایران به استان کردستان برسید.